De AI-puberteit loopt ten einde. Waarom je volgende junior digitaal is.

Home » AI Kennisbank » De AI-puberteit loopt ten einde. Waarom je volgende junior digitaal is.

In Silicon Valley buitelen tech-ceo’s over elkaar heen met grote beloften. De één spreekt over het einde van ziekte en ouderdom. De ander waarschuwt voor het einde van de mensheid. Als nuchtere Nederlandse ondernemer kun je daar gemakkelijk cynisch van worden.
Toch verscheen er onlangs een essay dat je serieus moet nemen. Niet vanwege de hype, maar vanwege de afzender. Dario Amodei, CEO van Anthropic en mede-architect van AI-modellen als Claude, publiceerde The Adolescence of Technology.

Zijn kernboodschap is opvallend nuchter. We zitten midden in een fase die hij vergelijkt met de puberteit. AI is inmiddels extreem krachtig, maar nog niet stabiel, niet altijd voorspelbaar en soms ronduit onhandig. Net als bij echte pubers geldt echter één ding: deze fase is tijdelijk. En waarschijnlijk korter dan veel organisaties denken.

De echte waarschuwing voor ondernemers

Amodei beschrijft in zijn essay meerdere risico’s. Van geopolitieke instabiliteit tot misbruik van technologie op grote schaal. Voor veel ondernemers voelt dat abstract en ver weg.

De meest directe waarschuwing voor ondernemers is economisch van aard. Amodei schetst een scenario waarin een groot deel van de instap-kantoorbanen in korte tijd verdwijnt of fundamenteel verandert. Hij spreekt over impact die mogelijk al binnen één tot twee jaar zichtbaar wordt, met een sterke kans dat dit zich binnen enkele jaren breed doorzet. Op basis van dit tijdspad ligt het voor de hand te denken in een horizon van grofweg één tot vijf jaar. De exacte timing is onzeker, maar de richting staat vast.

Dat vraagt niet om paniek, maar wel om voorbereiding.

De super-stagiair studeert af

AI-modellen zoals ChatGPT en Claude worden vaak vergeleken met een slimme stagiair. Ze zijn snel, onvermoeibaar en breed inzetbaar, maar maken nog fouten. Daarom werken veel ondernemers er nu mee als operator. Je geeft een opdracht, controleert het resultaat en stuurt bij.
Volgens Amodei verschuiven we naar een volgende fase. AI gaat niet alleen antwoorden formuleren, maar zelfstandig taken uitvoeren. Hij beschrijft dit als een “country of geniuses in a datacenter”. Voor een relatief laag bedrag krijg je toegang tot een enorme hoeveelheid digitale capaciteit die dag en nacht beschikbaar is.

Binnen Anthropic gebruiken ontwikkelteams AI inmiddels intensief bij het schrijven van code. Amodei beschrijft dat sommige van hun meest ervaren engineers bijna al hun programmeerwerk door AI laten uitvoeren, terwijl zij zelf sturen, beoordelen en corrigeren. Daarnaast helpt AI daar ook mee aan het bouwen van nieuwe AI. Dit creëert een feedbackloop waardoor vooruitgang niet lineair verloopt, maar steeds sneller gaat.

De super-stagiair is bezig met afstuderen. Hij wordt een volwaardige digitale collega.

De junior vacature die niet meer wordt ingevuld

Deze ontwikkeling raakt vooral functies aan de onderkant van het kenniswerk. Kijk eens eerlijk naar de taken van junior medewerkers in je organisatie. Informatie verzamelen, samenvattingen maken, eerste versies schrijven, data structureren, eenvoudige analyses uitvoeren.

Dit zijn precies de taken die huidige AI-modellen al redelijk beheersen en die in korte tijd zeer betrouwbaar zullen worden. De gevolgen voor de inrichting van organisaties zijn groot:

1. Van uitvoering naar beoordeling
De behoefte verschuift van uitvoerende capaciteit naar beoordelend vermogen. Minder handjes, meer mensen die richting geven en kwaliteit bewaken.

2. Senioriteit wordt belangrijker
Ervaring zit niet meer in de snelheid van uitvoeren, maar in het herkennen van fouten, nuance en context. Dat is lastig te automatiseren.

3. Schaalbaarheid neemt toe
Een klein team kan straks werk verzetten waar vroeger tientallen mensen voor nodig waren.

Het nieuwe sollicitatiegesprek

Ook aan de sollicitatietafel verandert de dynamiek. Diploma’s en functietitels zeggen minder dan voorheen. De belangrijkste vaardigheid is leervermogen: hoe snel iemand nieuwe tools begrijpt en ermee leert werken.

Goede vragen zijn niet alleen wat iemand heeft gedaan, maar hoe iemand technologie inzet om beter te werken. Hoe controleer je AI-uitvoer? Hoe organiseer je de samenwerking tussen mens en systeem?

Dit werkt twee kanten op. Sterke kandidaten zullen jou dezelfde vraag stellen: “Wat doet dit bedrijf met AI? Welke tools zijn beschikbaar en welke ruimte is er om slimmer te werken?”

Toptalent heeft weinig interesse in handmatig overtypen of repeterend werk. Ze verwachten dat jij de randvoorwaarden regelt om hun werk inhoudelijker en effectiever te maken.

Puberteit vraagt om begeleiding

Amodei noemt deze fase niet voor niets een puberteit. De technologie is nog niet af. Hallucinaties, fouten en onverwacht gedrag horen erbij. Voor sommige ondernemers is dat reden om af te wachten tot alles stabieler wordt.

Dat is een strategische misrekening.

Wie wacht tot de technologie volwassen is, heeft geen ervaring opgebouwd. Geen gevoel voor sterke en zwakke punten. Geen interne kennis over wat wel en niet werkt. Organisaties die nu investeren in goede prompts, duidelijke workflows en doordachte integraties, bouwen een voorsprong op die lastig in te halen is.

Conclusie: Word regisseur, geen toeschouwer

Het essay van Amodei is geen oproep tot angst, maar tot volwassenheid. De tijd van vrijblijvend experimenteren loopt af. De vraag voor de komende jaren is niet of je hier iets mee moet. De vraag is hoe.

Niet: “Kunnen we hier een junior voor aannemen?”

Wel: “Hoe richten we processen zo in dat ervaren mensen meerdere digitale assistenten effectief kunnen aansturen?”

De puberteit is rommelig. Maar wie nu leert begeleiden, profiteert straks van volwassen technologie.

• Lees het volledige essay van Dario Amodei.